Αυτή είναι ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ για το νερό με λεμόνι… Τι ισχύει τελικά;;;

 

Το νερό με λεμόνι φέρεται να έχει ισχυρά οφέλη για την υγεία και σημαντική συμβολή στην απώλεια των περιττών κιλών…

Επί της ουσίας το νερό με λεμόνι δεν είναι τίποτα άλλο από αυτό ακριβώς που φαντάζεστε: χυμός από λεμόνι που αναμιγνύεται με νερό. Το πόσα λεμόνια θα χρησιμοποιήσετε εξαρτάται από τις προσωπικές σας προτιμήσεις. Είναι ένα ρόφημα που μπορείτε να το απολαύσετε είτε κρύο, είτε ζεστό. Μερικοί άνθρωποι επιλέγουν επίσης να προσθέσουν φλούδα λεμονιού, φύλλα μέντας, ή άλλα συστατικά.

Το νερό με λεμόνι έχει γίνει ένα δημοφιλές πρωινό ρόφημα, αφού φέρεται να βοηθάει στην βελτίωση της ψυχικής σας διάθεσης, του επιπέδου ενέργειας, του ανοσοποιητικού συστήματος και της μεταβολικής υγείας του οργανισμού.

Υπάρχουν όμως μερικοί κοινότυποι μύθοι, οι οποίοι σχετίζονται με το λεμονόνερο. Πρόκειται για πληροφορίες που δεν βασίζονται σε καμία επιστημονική ανακάλυψη και αποτελούν απλώς θεωρίες. Κάποιες από αυτές μάλιστα, όχι μόνο δεν υποστηρίζονται, αλλά έχουν καταρριφθεί κιόλας από την επιστήμη!

Δείτε για τι μιλάμε…

Μύθος 1: Περιέχει ίνες που σας βοηθούν να χάσετε βάρος

Τα λεμόνια περιέχουν ένα είδος ίνας, που ονομάζεται πηκτίνη. Αυτή βοηθάει στην μείωση της όρεξης και της πρόσληψης θερμίδων. Ωστόσο, το νερό με λεμόνι είναι βασικά ένα διήθημα, ένας πολύ αραιωμένος χυμός λεμονιού, ο οποίος περιέχει μόνο κάποια ιχνοποσότητα πηκτίνης. Ακόμη και ένα ολόκληρο λεμόνι περιέχει μόλις 2 γραμμάρια φυτικών ινών στο σύνολό του.

Δεν υπάρχει καμία επιστημονική απόδειξη ότι το νερό με λεμόνι έχει οποιαδήποτε αυξημένα οφέλη για την απώλεια βάρους σε σύγκριση με το απλό νερό βρύσης. Έχει απλώς παρατηρηθεί ότι οι άνθρωποι που το πίνουν τακτικά, χάνουν περισσότερα κιλά.

Μύθος 2: Κάνει πιο αλκαλικό το pH του οργανισμού σας

Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της αλκαλικής διατροφής, οι τροφές αφήνουν μια “στάχτη” στον οργανισμό σας, η οποία επηρεάζει το pH του, δηλαδή το πόσο όξινος, ή αλκαλικός είναι.

Το νερό με λεμόνι λέγεται ότι είναι αλκαλικό. Ωστόσο, ούτε το pH του αίματος, ούτε κυττάρων σας μπορεί να μεταβληθεί από τη διατροφή.

Μύθος 3: Καταπολεμάει τον καρκίνο

Ο ισχυρισμός αυτός προέκυψε από τον προηγούμενο μύθο και βασίζεται στην παραδοχή ότι τα καρκινικά κύτταρα δεν μπορούν να “ευδοκιμήσουν”, δηλαδή να πολλαπλασιαστούν σε ένα αλκαλικό περιβάλλον.

Αν και πράγματι τα καρκινικά κύτταρα “προτιμούν” το όξινο περιβάλλον, μελέτες δείχνουν ότι μπορούν να αναπτυχθούν και σε αλκαλικό. Επίσης, τα καρκινικά κύτταρα δημιουργούν το δικό τους όξινο περιβάλλον και το να καταναλώνετε αλκαλικές τροφές δεν τα σταματάει.

Μύθος 4: Καθαρίζει και αποτοξινώνει τον οργανισμό

Το νερό βοηθάει γενικά στην εξάλειψη των αποβλήτων από το σώμα σας μέσω της ούρησης και της υγιούς κίνησης του εντέρου. Ωστόσο, το νερό με λεμόνι δεν βελτιώνει αυτήν τη διαδικασία.

Απλά έχει παρατηρηθεί, όπως και με τον πρώτο μύθο, ότι τα άτομα που πίνουν νερό με λεμόνι έχουν λιγότερες τοξίνες στο πεπτικό τους σύστημα. Αυτό όμως οφείλεται επί της ουσίας στο νερό και όχι στο λεμόνι.

Μύθος 5: Αυξάνει τον δείκτη νοημοσύνης σας

Και όμως, υπάρχει και αυτός ο ισχυρισμός! Το να πίνετε νερό με λεμόνι μπορεί να σας βοηθήσει να αισθανθείτε σε μεγαλύτερη εγρήγορση και με αυξημένη εστίαση και προσοχή το πρωί, αλλά δεν μπορεί να αυξήσει την ευφυΐα σας.

Μύθος 6: Έχει φυσική διουρητική επίδραση

Αυτό μπορεί να ισχύει σε μικρό βαθμό, αλλά είναι τόσο παραπλανητικό, που αξίζει να αναφερθεί σε αυτό το άρθρο.

Κάθε τροφή, που περιέχει κάλιο, μπορεί δυνητικά να αυξήσει την παραγωγή ούρων. Αυτό σημαίνει, ότι σχεδόν όλα τα φρούτα, τα λαχανικά, το κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, έχουν αυτήν τη δυνατότητα. Επιπλέον, όσο περισσότερο νερό πίνετε, τόσο περισσότερο θα ουρείτε. Είναι πασιφανές!

Εν κατακλείδι…

Είναι αλήθεια ότι το νερό με λεμόνι μπορεί να σας βοηθήσει ποικιλοτρόπως. Είναι, επίσης, αλήθεια ότι τόσο το νερό από μόνο του, όσο και το λεμόνι από μόνο του, έχουν συγκεκριμένες ιδιότητες που μπορούν να βοηθήσουν τον οργανισμό σας.

Ο συνδυασμός τους, ωστόσο, δεν σας προσφέρει κάτι παραπάνω από ό,τι το καθένα από αυτά τα δύο σημαντικά διατροφικά στοιχεία ξεχωριστά. Απλά τυχαίνει, από γευστικής άποψης, να ταιριάζουν μεταξύ τους και έτσι να προωθούνται ως “μαγικός συνδυασμός”.

6 λόγοι για να τρώτε παντζάρια

Είναι ευεργετικά για τον οργανισμό, νόστιμα και γνωστά για την ιδιότητά τους να βάφουν… Η υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά, όπως βιταμίνες Β, σίδηρο, μαγνήσιο και πολλά άλλα, θωρακίζουν τον οργανισμό με πολλαπλά οφέλη για την υγεία. Δείτε για ποιους λόγους χρειάζεται να προσθέσετε στη διατροφή σας τα παντζάρια!

Είναι πλούσια σε νιτρικό άλας, που ο οργανισμός μετατρέπει σε νιτρικό οξείδιο. Αυτό συμβάλλει στη διαστολή των αρτηριών βελτιώνοντας την κυκλοφορία του αίματος και συμβάλλοντας στη μείωση της αρτηριακής πίεσης.

Προστατεύουν την καρδιά από παθήσεις, γιατί είναι πλούσια σε βηταλαίνες, µε κυριότερες τη βηταξανθίνη και τη βητακυανίνη, στις οποίες οφείλουν και το ιδιαίτερο χρώµα τους. Oι βηταλαίνες σχετίζονται µε χαµηλά επίπεδα της ουσίας οµοκυστεΐνης, ένα αµινοξύ που σε υψηλά επίπεδα αποτελεί παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακά επεισόδια .

Ενισχύουν τις αντοχές. Σύµφωνα µε έρευνα του Πανεπιστηµίου του Exeter, ο χυµός του παντζαριού µπορεί να ενισχύσει τις αντοχές του οργανισμού, αφού η υψηλή περιεκτικότητα των παντζαριών σε νιτρικά ιόντα µειώνει τις απαιτήσεις του για οξυγόνο.

Βοηθούν στην καλύτερη λειτουργία του εγκεφάλου. Η απελευθέρωση νιτρικού οξέως που βοηθά στη διαστολή των αρτηριών, είναι ευεργετική και για την καλύτερη λειτουργία του εγκεφάλου, αφού επιτρέπει την καλύτερη κυκλοφορία του αίματος.

Συμβάλλουν στην αποτοξίνωση του οργανισμού, αφού οι βηταλαΐνες έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική και αντιφλεγµονώδη δράση.

Βοηθούν στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας γιατί έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες.

Προσοχή: Ορίστε τι να τρώτε για να μην κάνετε πέτρα στα νεφρά

Η δημιουργία πέτρας/πετρών στους νεφρούς, ή αλλιώς νεφρολιθίαση, αποτελεί…
ένα αρκετά συχνό πρόβλημα του ουροποιητικού συστήματος, το οποίο χαρακτηρίζεται από τη δημιουργία κρυστάλλων στα ούρα, λόγω αυξημένης συγκέντρωσης ορισμένων ουσιών σε αυτά.

Ανάλογα με το μέγεθος των κρυστάλλων που σχηματίζονται, μπορεί να αποτελέσει μια ιδιαίτερα επώδυνη κατάσταση, η οποία ωστόσο είναι δυνατό να προληφθεί μέσω κατάλληλων διαιτητικών χειρισμών, τουλάχιστον όταν δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα κάποιας υποκείμενης νόσου.

Σίγουρα θα έχετε ακούσει πως το σημαντικότερο βήμα για την αντιμετώπιση της νεφρολιθίασης, είναι η άφθονη κατανάλωση νερού. Πράγματι, η επαρκής πρόσληψη υγρών βοηθά στην ταχύτερη απομάκρυνση των ούρων, με αποτέλεσμα να μειώνεται η πιθανότητα σχηματισμού κρυστάλλων.

Από την άλλη, ορισμένα συστατικά των τροφών, όταν υπερκαταναλώνονται, μπορεί να συμβάλλουν στη δημιουργία λίθων στους νεφρούς, ειδικότερα σε άτομα με ιστορικό νεφρολιθίασης. Συγκεκριμένα, τα εν λόγω συστατικά περιλαμβάνουν το νάτριο (αλάτι), τα οξαλικά οξέα και την πρωτεΐνη ζωικής προέλευσης.

Συνεπώς, για την πρόληψη της νεφρολιθίασης, προτείνεται ο περιορισμός της κατανάλωσης αλατιού-νατρίου και η αποφυγή προϊόντων που είναι πλούσια σε αυτό. Παράλληλα, θα ήταν καλό, άτομα που έχουν εμφανίσει στο παρελθόν πέτρες στους νεφρούς να μην υπερκαταναλώνουν τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε οξαλικά οξέα, όπως το τσάι, η σοκολάτα, το σπανάκι, τα παντζάρια, οι μπάμιες, οι φράουλες, οι ξηροί καρποί και τα προϊόντα σόγιας, καθώς και πλούσιες πηγές πρωτεΐνης ζωικής προέλευσης.

Τέλος, θα πρέπει να αναφερθεί πως η αυξημένη πρόσληψη ορισμένων θρεπτικών συστατικών, όπως οι βιταμίνες C και E και το ασβέστιο, μέσω συμπληρωμάτων διατροφής, έχει συσχετιστεί από μελέτες με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης νεφρολιθίασης.

«Φτερούγισμα» στην καρδιά: Πότε πρέπει να επισκεφθείτε γιατρό

Έχετε αισθανθεί ποτέ την καρδιά σας να φτερουγίζει; Το σύμπτωμα αυτό περιγράφεται από τους γιατρούς με τον όρο «αίσθημα…
παλμών» και επί της ουσίας προκύπτει, όταν ο καρδιακός παλμός γίνεται αισθητός.
Μπορεί να νιώθετε την καρδιά σας να χτυπάει γρήγορα ή άρρυθμα ή να νιώθετε ότι χάνετε κάποιους χτύπους. Πολλοί, μάλιστα, το περιγράφουν ως φτερούγισμα, το οποίο το αισθάνονται στο στήθος και λαιμό.

Πότε όμως θα πρέπει να ανησυχήσετε και τι πρέπει να κάνετε;

Σύμφωνα με τους ειδικούς, το «φτερούγισμα» αποτελεί συχνό σύμπτωμα σε μεγάλο αριθμό ατόμων και δεν θα πρέπει εξαρχής να συνδέεται με την αρρυθμία, παρά το γεγονός ωστόσο ότι και οι δύο καταστάσεις σχετίζονται μεταξύ τους.

Αυτό σημαίνει ότι, αν κάποιος έχει αίσθημα παλμών, αλλά η καρδιά του έχει φυσιολογικό ρυθμό, δεν συντρέχει κανένας απολύτως λόγος ανησυχίας.

Το αίσθημα παλμών με φυσιολογικό ρυθμό μπορεί να οφείλεται σε:
– Άγχος, κρίσεις πανικού, φόβο
– Καφεΐνη
– Κάπνισμα
– Άσκηση
– Πυρετό
– Κοκαΐνη και άλλα ναρκωτικά

Αντίθετα, όταν το σύμπτωμα της αίσθησης παλμών συνοδεύεται από αρρυθμία, τότε είναι ανησυχητικό και απαιτεί διερεύνηση, καθώς μπορεί να συνυπάρχει με βαλβιδοπάθεια, παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα ή διαταραχές των ηλεκτρολυτών στο αίμα.

Σπάνια το αίσθημα παλμών μπορεί να προκαλείται από απειλητικές αρρυθμίες, οι οποίες προκαλούν την παύση της λειτουργίας της καρδιάς.

Στις περιπτώσεις αυτές, οι επιπλοκές μπορεί να είναι απειλητικές για την υγεία, ενώ, αν το φτερούγισμα οφείλεται σε κολπική μαρμαρυγή, είναι δυνατόν να σχηματιστούν θρόμβοι στο αίμα, οι οποίοι στη συνέχεια μπορεί να φράξουν μία αρτηρία του εγκεφάλου, προκαλώντας εγκεφαλικό επεισόδιο.

Τι πρέπει να κάνετε

Σε περίπτωση που έχετε συχνά αίσθημα παλμών που υποψιάζεστε ότι συνοδεύεται από αρρυθμίες, τότε καλό είναι να επισκεφθείτε το συντομότερο δυνατό έναν καρδιολόγο.
Οι εξετάσεις που είναι απαραίτητες για τη διερεύνηση του αισθήματος παλμών είναι το καρδιογράφημα, το Holter ρυθμού 24ωρου, το Triplex καρδιάς, η δοκιμασία κόπωσης, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί και ηλεκροφυσιολογική μελέτη.

Έχεις υγιή σχέση; Αυτό φαίνεται από τον τρόπο που νιώθεις

Όταν είσαι σε μια υγιή σχέση αυτό φαίνεται από τον τρόπο που νιώθεις…
και αντιδράς προς τους άλλους. Αν είσαι: ήρεμος, ευτυχισμένος, φέρεσαι όμορφα και ήρεμα – αυτό φαίνεται και έτσι είσαι καλά στη σχέση που είσαι.

Τα πάντα ξεκινούν από εμάς. Όταν σε μια σχέση είσαι καλά φαίνεται αφού έχεις καλή διάθεση και ηρεμία και αυτό αντανακλά στους άλλους. Σε μια ήρεμη σχέση με καλή επικοινωνία, εκεί όπου αντί για καυγάδες, υπάρχει διάλογος, είσαι καλά!

Μια αγκαλιά από τους πραγματικούς φίλους, θα τα λύσει όλα!

Γνωρίζεστε εδώ και χρόνια, έχετε κάνει του κόσμου τις τρέλες μαζί, ξέρετε τόσα πολλά ο ένας για τον άλλον και θα έκανες τα πάντα…
γι’ αυτόν τον άνθρωπο που αποκαλείς φίλο.

Παρ’ όλα αυτά, έχετε τρεις μήνες να βρεθείτε κι όμως δεν πειράζει.

Είτε είναι λόγω δουλειάς είτε λόγω σπουδών, παιδιών και γενικά υποχρεώσεων, κάπως έρχονται τα πράγματα και δημιουργούνται κενά στη συχνότητα της επικοινωνίας…
Είναι οι φίλοι που βλέπονται σε καθημερινή βάση, είναι στην ίδια παρέα και βγαίνουν πάντα μαζί, αλλά είναι κι αυτοί οι φίλοι που δε βρίσκονται συχνά, αλλά όταν το κάνουν είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Η φιλία είναι τόσο δυνατός δεσμός που δεν την εμποδίζουν αποστάσεις, παρεξηγήσεις κι απομακρύνσεις. Δε χρειάζεται συνεχής επικοινωνία για να θεωρηθεί κάποιος φίλος. Αυτοί οι φίλοι, λοιπόν, που ίσως και να ‘χουν μήνες να βρεθούν και να τα πουν, όταν το κάνουν και βρεθούν δεν υπάρχει τίποτα διαφορετικό, τίποτα παράξενο.

Γιατί γι’ αυτούς δεν έχει σημασία πότε θα βρεθούν, αλλά πώς θα νιώσουν όταν το κάνουν. Αμηχανία και πλήξη; Όχι κι όχι. Ενθουσιασμός, χαρά και κίνηση αδρεναλίνης. Αδρεναλίνη απ’ την κουβέντα για όσα έκανα παλιά, για όσα ήξεραν μόνο οι δυο τους για να μην μπλέξουν, αδρεναλίνη για τις φορές που τελικά έμπλεξαν κι ακόμα δεν ξέρουν πως τη γλίτωσαν.

Όμορφο πράγμα να μην υπάρχουν φραγμοί στις σχέσεις κι ιδίως στις φιλικές. Όμορφο πράγμα να βλέπεις άτομα και να νομίζεις απ’ τον τρόπο τους ότι είναι αδέρφια, ενώ στην πραγματικότητα μπορεί και να χάθηκαν μέχρι και για πέντε μήνες.

Αυτό το είδος φιλίας ίσως είναι και το πιο δυνατό, το πιο ανθεκτικό. Κι όταν λέμε ανθεκτικό εννοούμε στο χρόνο και τις συνθήκες. Δεν είναι τ’ ότι δεν έχουν υψηλές προσδοκίες ο ένας για τον άλλον, αλλά ξέρουν πως ό,τι και να συμβεί, μια μέρα θα τα ξαναπούν στο γνωστό μπαράκι, όπως κάνουν εδώ και χρόνια κι αν χρειαστούν ο ένας τον άλλον, δεν υπάρχει αμφιβολία για το αν θα φανεί ή όχι.

Δεν είναι θέμα υποχρέωσης, ούτε καν θέμα συνήθειας, γιατί αν ήταν έτσι, θα ‘λεγαν να βρεθούν αλλά δε θα το ‘καναν ποτέ. Σ’ όλους μας έχει συμβεί αυτό, ας το παραδεχτούμε. Το θέμα είναι πως απλώς δε θέλουν να χαθούν δια παντός, έχουν τόσα πολλά που τους ενώνουν και ποτέ δε θα βρουν κάτι τόσο δυνατό για να τους χωρίσει.

Πότε πέρασαν τόσες μέρες, τόσοι μήνες, τόσα χρόνια; Και πότε πέρασαν τόσες μέρες, τόσοι μήνες, τόσα χρόνια, χωρίς να ‘ναι είναι ο ένας κομμάτι στη ζωή του άλλου; Μα αυτό είναι το κόλπο, αυτή είναι η ουσία, όσα χρόνια κι αν περάσουν, ποτέ δεν παύει ο ένας να ‘ναι μέρος της ζωής του άλλου. Γιατί όταν επιτέλους βρεθούν, θα τα πούνε όλα μα όλα, κι έτσι θα ‘ναι σαν να μην έλειψε ποτέ κανείς.

Θ’ αρχίσουν μ’ ένα «Πού χάθηκες; Επιτέλους βρισκόμαστε» και θα τελειώσουν μ’ ένα «Και μη χάνεσαι, ε», παρ’ όλο που ξέρουν πως θα χαθούν κι ίσως αυτό να κάνει τη σχέση τους να ξεχωρίζει. Κι αυτό ορίζει την αγάπη, την αφοσίωση και τη φιλία, γιατί δεν υπάρχει σχέση που να χρειάζεται πιο πολλή φροντίδα απ’ αυτήν και δεν υπάρχει σχέση πιο απίθανη και συνάμα παράξενη από τη φιλία.

Πώς γίνεται να κλαίτε ξανά και ξανά για το ίδιο πράγμα;

Είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι στεναχωριούνται αρκετά πιο εύκολα από ό,τι χαίρονται. Η στεναχώρια διαρκεί πολύ περισσότερο από ό,τι η… χαρά και μπορεί να προκληθεί πιο εύκολα.

Ακολουθεί μια ιστορία που δείχνει την εγκυρότητα των παραπάνω προτάσεων στη ζωή μας.

«Κάποτε κάποιος στάθηκε μπροστά στο κοινό του και είπε ένα αστείο. Όλοι ξεκαρδίστηκαν στα γέλια. Μόλις σταμάτησαν να γελάνε, επαναλαμβάνει το ίδιο αστείο. Ξαναγέλασαν, όχι όμως όλοι και ούτε για την ίδια διάρκεια με πριν. Έπειτα το λέει ξανά. Ακόμα λιγότεροι από πριν ήταν αυτοί που γέλασαν και για ακόμα μικρότερη διάρκεια. Αυτό συνεχίστηκε μέχρις ότου κανείς πλέον δεν το έβρισκε αστείο. Τότε ρώτησε το κοινό του το εξής: Αφού δεν μπορείτε να γελάτε ξανά και ξανά με το ίδιο αστείο, πώς γίνεται να κλαίτε ξανά και ξανά για το ίδιο πράγμα;»

Πόσο εύκολο είναι άραγε να στεναχωριόμαστε συνέχεια για τα ίδια πράγματα; Εξαιρώντας βέβαια τις έσχατες περιπτώσεις, περιπτώσεις που είναι φύσης αδύνατο να ελέγξει ή να περιορίσει κανείς τη λύπη του, τις υπόλοιπες μικρότερης σημασίας τείνουμε να τις μεγιστοποιούμε και να ζούμε με αυτές στο πλευρό μας για μεγάλο χρονικό διάστημα. Συνήθως αδυνατούμε να αφήσουμε τη χαρά να «μας τυφλώσει», αλλά πάντα θα βρίσκουμε τρόπους να αφήνουμε μια ανοιχτή πόρτα για τη στεναχώρια να τρυπώσει.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι πίσω από αυτό το παράδοξο γεγονός. Είτε μας λείπει κάτι και δεν νιώθουμε γεμάτοι με αυτά που ήδη έχουμε, είτε είμαστε κακόκεφοι εκείνη τη μέρα ή θέλαμε να ήμασταν κάπου αλλού, όλα καταλήγουν σε ένα αποτέλεσμα. Κρατάμε από λίγη στεναχώρια κάθε φορά για το καθετί που μας ενοχλεί, τη στοιβάζουμε μέσα μας και σε κάθε ευκαιρία που μπορούμε, τη βγάζουμε πρώτη προς τα έξω.

Το πραγματικό όμως πρόβλημα που έχουμε, που ίσως ακόμα δεν γνωρίζουμε, είναι άλλο. Πόσοι από εσάς θα συνεχίζατε να στεναχωριέστε αν δεν γνωρίζατε ότι είχατε το χρόνο; Ο χρόνος όπως και τα περισσότερα πράγματα σε αυτή τη ζωή, δυστυχώς, δεν είναι δεδομένος… Και αυτό δεν χρειάζεται να είναι λόγος ανησυχίας, αλλά ακριβώς το αντίθετο!

Αφήστε τον εαυτό σας ελεύθερο να χαίρεται περισσότερο και με περισσότερα πράγματα, να μην αγχώνεστε ή στεναχωριέστε για ανούσιους λόγους. Προσπαθήστε να μην σπαταλάτε υπερβολικό χρόνο κατσουφιασμένοι, γιατί το μόνο σίγουρο είναι ότι μελλοντικά θα μετανιώσετε που αφιερώσατε τόσο χρόνο στη λύπη σας. Δεν χρειάζονται επιστημονικές έρευνες ή ψυχολογικές συνεδρίες όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα. Και αν θέλετε μια συμβουλή, βγαλμένη από τη ζωή, μην παίζετε με τον χρόνο σας, είναι ο πιο ύπουλος αντίπαλος!

Οπότε, συνδυάζοντας τη στενότητα του χρόνου με την παραπάνω ιστορία, ένα είναι το τελικό δίδαγμα. Δεν χρειάζεται να δίνουμε χώρο και χρόνο στη στεναχώρια να ευδοκιμήσει. Όχι άλλα μουτρωμένα πρόσωπα, ειδικά για μικρά πράγματα. Μόνο χαμόγελα από εδώ και στο εξής. Δεν υπάρχει γελαστό πρόσωπο που είναι άσχημο και η χαρά είναι τόσο μεταδοτική.

Σε πειραματικό στάδιο φάρμακο για τον καρκίνο που σκοτώνει ιούς και μικρόβια!

Σύμφωνα με νέα ευρήματα επιστημονικής έρευνας, τα οποία δημοσιεύονται στην «Επιθεώρηση Κυτταρικής Φυσιολογίας», ένα πειραματικό φάρμακο…
για τον καρκίνο μπορεί να σκοτώνει τα μικρόβια που είναι ανθεκτικά στα αντιβιοτικά, καθώς και πολλούς επικίνδυνους ιούς.

Οι επιστήμονες λένε ότι το φάρμακο μπορεί, επίσης, να αποδειχθεί αποτελεσματική θεραπεία για όλους τους τύπους της γρίπης, καθώς και να εξαλείψει βακτήρια τα οποία έχουν γίνει απόρθητα στα συμβατικά φάρμακα.

Όλα αυτά οφείλονται στο ότι διασπά τους παθογόνους μικροοργανισμούς και τους καρκίνους σε φθαρμένα κύτταρα, αφήνοντας ταυτοχρόνως ανέπαφο το υπόλοιπο σώμα!

Τα πρώτα αποτελέσματα από έρευνες στο εργαστήριο ήταν τόσο εντυπωσιακά, ώστε ήδη η φαρμακευτική εταιρεία που το αναπτύσσει προγραμματίζει να αρχίσει στη Βρετανία κλινική μελέτη σε φορείς ανθεκτικών μορφών του ιού HIV/AIDS.

Στις ΗΠΑ, οι ένοπλες δυνάμεις το εξετάζουν ως πρώτη γραμμή άμυνας εναντίον επιδημιών που οφείλονται σε ιούς όπως ο Έμπολα, καθώς και ως όπλο εναντίον των υπερανθεκτικών βακτηρίων MRSAκαι E.coli.

Όπως αναφέρουν οι «Times» του Λονδίνου, το φάρμακο είναι γνωστό με την κωδική ονομασία AR-12 και ανακαλύφθηκε πριν από μία δεκαετία από επιστήμονες του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο, οι οποίοι πραγματοποιούσαν πειράματα με το παυσίπονο σελεκοξίμπη.

Σύντομα αντιλήφθηκαν ότι το AR-12, το οποίο είναι παράγωγο της σελεκοξίμπης, είχε ισχυρές αντικαρκινικές ιδιότητες και μία κλινική μελέτη έδειξε ότι μπορούσε να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια σε μορφή δισκίου για τη θεραπεία συμπαγών όγκων.

Τώρα, όμως, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Commonwealth της Βιρτζίνια (VCU) ανακοίνωσαν ότι μπορεί να δράσει και εναντίον βακτηριακών και ιογενών λοιμώξεων.

Τελικά ότι η αντιβίωση και το αλκοόλ δεν πάνε μαζί είναι μύθος ή όχι;;Της Χριστίνας Ι. Μπουντούρη Γενικού – Οικογενειακού Ιατρού-

Ευρέως διαδεδομένη είναι η αντίληψη ότι…
το αλκοόλ σε συνδυασμό με τα αντιβιοτικά προκαλούν επικίνδυνες παρενέργειες. Όμως για τα περισσότερα αντιβιοτικά καμία από αυτές τις υποθέσεις δεν είναι αλήθεια.

Διαβάστε στο επιστημονικό άρθρο, που ακολουθεί όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τους κινδύνους που εγκυμονεί η κατανάλωση αντιβιοτικών και αλκοόλ.

Ο φόβος για τους γιατρούς είναι ότι λόγω αυτών των αντιλήψεων οι ασθενείς θα παραλείψουν κάποια δόση του φαρμάκου, επειδή ήπιαν ένα ποτήρι κρασί, γεγονός που οδηγεί στο σοβαρό πρόβλημα της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά.

Βέβαια παρά το γεγονός ότι η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ δεν αλληλεπιδρά με τα περισσότερα αντιβιοτικά, μπορεί να μειώσει την ενέργειά σας και να καθυστερήσει την ανάρρωσή σας. Και φυσικά η μέθη δεν πρόκειται να βοηθήσει, αλλά αντίθετα θα σας αφυδατώσει και θα σας προκαλέσει γαστρεντερικές διαταραχές.

Επιπλέον, καθώς προκαλούν παρόμοιες παρενέργειες, όπως στομαχικές διαταραχές, ζάλη και υπνηλία ο συνδυασμός τους αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισής τους. Έτσι, καλύτερα να αποφεύγετε την κατανάλωση αλκοόλ μέχρι να τελειώσετε τα αντιβιοτικά σας και να αισθανθείτε καλύτερα.

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν και κάποια αντιβιοτικά, τα οποία αν τα παίρνετε απαγορεύεται να καταναλώνετε αλκοόλ. Αυτά είναι η μετρονιδαζόλη, η τινιδαζόλη, η τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη, η λινεζολίδη, η δοξυκυκλίνη και η ερυθρομυκίνη.

Η ταυτόχρονη λήψη μετρονιδαζόλης, τινιδαζόλης και πιο σπάνια της τριμεθοπρίμης-σουλφαμεθοξαζόλης με αλκοόλ θα προκαλέσουν:

πονοκέφαλο, πόνο στο στήθος, δύσπνοια, αυξημένο ή ακανόνιστο χτύπο καρδιάς (ταχυκαρδία ή αρρυθμία), ερυθρότητα δέρματος (εξάψεις), ζάλη, ναυτία και έμετο.

Λόγω αυτών των παρενεργειών θα πρέπει να αποφεύγετε το αλκοόλ για 48-72 ώρες μετά τη διακοπή της λήψης των παραπάνω φαρμάκων.

Η λινεζολίδη μπορεί να αλληλεπιδράσει με αλκοολούχα ποτά που έχουν υποστεί ζύμωση π.χ. κρασί, μπύρα και να αυξήσει την αρτηριακή πίεση.

Η δοξυκυκλίνη και λιγότερο η ερυθρομυκίνη αν συνδυαστούν με αλκοόλ θα μειωθεί η αποτελεσματικότητά τους.

Το αντέχεις; 23 ειλικρινείς σκέψεις που κάνει κάθε άντρας αμέσως μετά την ερωτική συνεύρεση

Την ξέρεις αυτή τη στιγμή. Δευτερόλεπτα μετά το τέλος της συνεύρεσης σας και καθώς το αίμα του από το κάτω μέρος του σώματός σου ανεβαίνει προς τον εγκέφαλο οι λογικές σκέψεις επιστρέφουν στο μυαλό του. Μερικές φορές είναι καλές, μερικές φορές είναι κακές (για σένα δηλαδή), άλλες είναι αστείες και άλλες απόλυτα εγωιστικές.

Ρωτήσαμε μερικούς άντρες για τις πρώτες σκέψεις του λίγη ώρα μετά την κορύφωση και σας παρουσιάζουμε μια ποικιλία απαντήσεων… Διαβάστε και κρίνετε εσείς…

1. «Ξέρεις τι θα ήθελα τώρα; Μια ζεστή πίτσα»!

2. «Να ήρθε πραγματικά σε οργασμό ή να προσποιήθηκε; Όχι, ότι έχει σημασία τώρα»!

3. «Τώρα θέλει να φύγω ή να κοιμηθώ εδώ; Θα περιμένω να με ρωτήσει».

4. «Πού πήγε το τηλεκοντρόλ»;

5. «Λες να σκέφτεται πως είμαι ο καλύτερος της; Εννοείται… Τέτοιο οργασμό δεν νομίζω να είχε ξανά»!

6. «Eντάξει, αυτό δεν το είχα ξανακάνει ποτέ»!

7. «Νομίζω ότι θέλει δεύτερο γύρο! Ναι, αλλά εγώ χρειάζομαι κανά μισάωρο τουλάχιστον! Πώς να της το πω;

9. «΄Δεν ξέρω τι έγινε. Ήμου πολύ «γρήγορος» σήμερα..».

10. «Πω, πω έκανα τόση ώρα να ολοκληρώσω»!

11. «Ουπς! Αυτό το σεξ ήταν μεγάλο λάθος».

12. «Η σαντιγί ήταν πολύ κακή ιδέα τελικά».

13. «Ελπίζω να μην είναι παντρεμένη/δεσμευμένη»!

14. «Μάλλον στην κοπέλα μου δεν θα αρέσει καθόλου αυτό αν το μάθει»!

15. «Πρέπει να κόψω το κάπνισμα… Νιώθω εξαντλημένος»!

16. «Ελπίζω να μην με ρωτήσει τι σκέφτομαι».

17. «Τώρα πώς να της πω ότι θέλω να φύγω και να μην νευριάσει»;

18. «Συγχαρητήρια αγόρι μου! Ακόμη μία ερωτική κατάκτηση στη λίστα με τις αποτυχημένες απόπειρες να καλύψω αυτό το κενό στη ψυχή μου και να διώξω την πραγματική μοναξιά μου» (για τους πιο ψαγμένους)!

19. «Έχει καταπληκτικό στήθος/οπίσθια…».

20. «Πως μου είπε το όνομά της. Νομίζω ξεκινούσε με Μ…».

21. «Λες να είδε την ηλίθια γκριμάτσα που έκανα στην κορύφωση; Ελπίζω όχι».

22. «Είναι σίγουρα στην πεντάδα με τις πιο σέξι γυναίκες που έχω πάει».

23. «Νομίζω πως πρέπει να το κάνω πιο συχνά… Μαζί της ή και όχι…»

Πηγή: queen.gr

Ξέρεις πώς να βάζεις όρια στους άλλους;Γράφει η ψυχολόγος και συγγραφέας Εlyane Savage.

Ξέρεις πώς να βάζεις όρια στους άλλους;

Τα προσωπικά μας όρια που πρέπει να βάζουμε στους άλλους συνηθίζονται πολλές φορές να κατηγοριοπούνται σε 7 κατηγορίες. Αυτές τις κατηγορίες θα σας παρουσιάσω σήμερα, προσθέτοντας και τις δικές μου παρατηρήσεις.

Φυσικά όρια: Αναφέρονται στο σεβασμό που πρέπει να δείχνουν οι άλλοι για τον δικό σου προσωπικό χώρο. Παραβιάζονται όταν κάποιος μπαίνει στο δωμάτιό σου χωρίς να σου ζητήσει την άδεια, χρησιμοποιεί τα πράγματά σου χωρίς να σε ρωτήσει ή διαβάζει προσωπικές σου σημειώσεις όπως το ημερολόγιό σου, ακόμα και τα μηνύματα στο κινητό σου στα κρυφά. Στα φυσικά όρια συμπεριλαμβάνονται φυσικά και τα σωματικά, όταν κάποιος σε αγγίξει ή σε πειράξει σωματικά χωρίς να το θέλεις.

Διανοητικά όρια. Αναφέρονται στο σεβασμό για τις ιδέες και τις σκέψεις σου. Παραβιάζονται όταν κάποιος προσπαθεί να υποτιμήσει την αντίληψή σου λέγοντας πράγματα όπως «αυτό είναι μονάχα στη φαντασία σου» ή «αυτό δεν μπορεί να το πιστεύεις πραγματικά» κτλ.

Συναισθηματικά όρια. Συνεχίζονται με το σεβασμό για τα αισθήματά σου. Παραβιάζονται όταν κάποιος προσπαθεί να τα ακυρώσει ή τα αγνοεί. Επίσης όταν σε θεωρεί δεδομένο ή σου επιτίθεται μειώνοντάς σε ή ντροπιάζοντάς σε.

Κοινωνικά όρια. Αφορούν το σεβασμό για τις επιλογές των κοινωνικών σου επαφών. Παραβιάζονται όταν κάποιος σου κάνει κριτική γι αυτές τις επιλογές. Μα τι στο καλό θες μαζί της! Γιατί θες να πας να δεις την ταινία; Και όλα τα παρόμοια…

Σεξουαλικά όρια. Ορίζουν τον δικό σου ιδιωτικό χώρο : Ποιον θα αγγίξεις και ποιος θέλεις να σε αγγίξει. Έτσι, κανείς δεν μπορεί να σε αγγίξει σωματικά. Ορισμένες από τις παραβιάσεις αυτών των ορίων είναι προφανείς όπως ο βιασμός από έναν άγνωστο ή γνωστό. Άλλες όμως όπως το πονηρό βλέμμα το γδύσιμο με τα μάτια και το δήθεν αθώο πείραγμα είναι λιγότερο προφανείς γι αυτό και προκαλούν σύγχυση.

Οικονομικά όρια. Αναφέρονται στον δικό σου τρόπο να κερδίζεις να ξοδεύεις και να αποταμιεύεις τα χρήματά σου καθώς και στο ελάχιστο που χρειάζεσαι για να νιώσεις ασφάλεια. Οι διαφορετικές στάσεις απέναντι στο χρήμα μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στις σχέσεις ιδιαίτερα αν δεν υπάρχει σεβασμός για τον τρόπο ζωής του άλλου ανθρώπου.

Χρονικά όρια. Αφορούν το σεβασμό για τους τρόπους διεκπεραίωσης των πραγμάτων τους δικούς μας και των άλλων. Μερικοί είναι ακριβείς και τακτοποιούν τις υποθέσεις τους έγκαιρα. Άλλοι πάλι είναι της τελευταίας στιγμής και προτιμούν να ζουν με την ένταση που φέρνει η εκπνοή μιας προθεσμίας.

Δυστυχώς αυτό που δεν είναι παρά ασαφή προσωπικά όρια συχνά παρερμηνεύεται.

Εκλαμβάνεται ως προσβολή. Εγώ λόγου χάρη δεν είχα καλή σχέση με την ώρα. Πήγαινα πάντα καθυστερημένη. Αυτό προσέβαλλε τους ανθρώπους που με περίμεναν. Φαινόταν σαν να μην μπορούσα να σχεδιάσω τον χρόνο μου. Προγραμμάτιζα να κάνω πολλά πράγματα πριν συναντήσω κάποιον και έτσι δεν προλάβαινα να είμαι στην ώρα μου. Αυτός όμως ήταν ο προφανής λόγος. Στην πραγματικότητα χωρίς να το συνειδητοποιώ  επέλεγα να πάω στο ραντεβού αργότερα από τον άλλο. Ήταν γιατί η αναμονή μου προξενούσε μεγάλο άγχος. Σκεφτόμουν ότι με ξέχασαν ότι με έστησαν ανησυχούσα για την απόρριψη. Καλύτερα λοιπόν να με περιμένουν παρά να τους περιμένω εγώ.

Η σύγχυση των ορίων

Τα όρια είναι ένας φράχτης γύρω από το σπίτι σου. Αυτοί οι συμβολικοί φραγμοί έχουν τρεις στόχους.

-Να κρατήσουν μακριά τους άλλους από τον δικό μας χώρο

-Να μας κρατήσουν μακριά από τον χώρο των άλλων

-Να μας δώσουν μια αίσθηση ολότητας.

Ένας χαμηλός φράχτης επιτρέπει την επικοινωνία μεταξύ των γειτόνων. Δεν εμποδίζει την ροή της ενέργειας (από και προς). Παρόλα αυτά ξέρουμε που τελειώνει ο ένας και που αρχίζει ο άλλος. Όμως όταν κάποιος φτιάξει έναν πολύ υψηλό τοίχο η επικοινωνία σταματά. Οι άνθρωποι που αντί να θέτουν όρια χτίζουν τείχη το κάνουν γιατί χρειάζονται επιπλέον προστασία και ασφάλεια. Αν όμως ήξεραν να χαράξουν σαφή όρια, ίσως δεν θα ήταν αναγκαίο να κλειστούν μέσα σε τείχη.

Η θλίψη της ανεργίας: Τρόποι να την αντιμετωπίσεις

Πολλοί τη χαρακτηρίζουν ως τη μάστιγα της εποχής μας, ενώ δεν είναι λίγοι όσοι υποστηρίζουν πως πρόκειται για το βασικό αίτιο αύξησης των περιστατικών κατάθλιψης, τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Η ανεργία είναι ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα καθώς επηρεάζει τον άνθρωπο σε όλες τις πτυχές της ζωής του.

 Γράφει ο ψυχολόγος Γιώργος Πανταζόπουλος

Ο άνθρωπος δίχως εργασία συνήθως νιώθει συναισθηματικά μετέωρος, περιθωριοποιημένος, αποτυχημένος και ανίκανος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της καθημερινότητας. Το αίσθημα της ανικανότητας ξεπερνιέται με την σκέψη πως η εργασία δεν είναι η μόνη απόδειξη χρησιμότητας και αξίας του ανθρώπου καθώς μέσα από τις πολλές αρμοδιότητες που έχει αναλάβει στη ζωή του (οικογένεια, φίλοι, εαυτός) παράγεται έργο. Όταν στη ζωή, μας τυχαίνει κάτι αρνητικό έχουμε επιλογή είτε να δεχτούμε παθητικά αυτό που μας συνέβη είτε να δυναμώσουμε και να σκεφτούμε τρόπους και συμπεριφορές οι οποίες θα μας αποφέρουν κέρδη, ψυχικά αλλά και οικονομικά. Μέσα από δύσκολες καταστάσεις, ο άνθρωπος ωριμάζει και γίνεται πιο εφευρετικός και δημιουργικός πάνω σε εργασιακά θέματα. Είναι πολλές οι περιπτώσεις ανθρώπων οι οποίοι αφού έχασαν τη δουλειά τους, βρέθηκαν είτε να δημιουργούν μία προσωπική κερδοφόρα επιχείρηση είτε να κάνουν ένα νέο επαγγελματικό βήμα που δεν τολμούσαν νωρίτερα.

Η απόλυση ή η απώλεια εργασίας είναι μία εξαιρετικά ψυχοφθόρα διαδικασία καθώς το άγχος και ο πανικός για τα οικονομικά έξοδα μας καταβάλλουν, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τίποτα δεν έχει τελειώσει και τίποτα δεν έχει κριθεί! Η υπερβολή και η τραγικοποίηση των γεγονότων δεν βοηθούν γιατί θα υπάρξουν πολλές ευκαιρίες ανεύρεσης εργασίας αρκεί να μπορέσουμε να τις αναγνωρίσουμε και να τις εκμεταλλευτούμε. Η απαισιοδοξία και η απογοήτευση δεν είναι αρωγοί στην προσπάθεια εύρεσης εργασίας οπότε η θετική σκέψη και η αισιοδοξία μας φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά στην κατάκτηση του στόχου. Το άμεσο οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον παίζει πολύ σημαντικό υποστηρικτικό ρόλο στη ψυχολογία του ανέργου γιατί, μέσα από την ανοικτή συζήτηση και την έμπρακτη βοήθεια των σημαντικών ανθρώπων της ζωής μας, ίσως να βρεθεί μία λύση στο θέμα.

Η ανεργία δεν παύει να είναι ένα πρόβλημα το οποίο επιζητά τη λύση του, ο άνεργος αυτό που πρέπει να κάνει είναι αρχικά να αναγνωρίσει το πρόβλημα, να σκεφτεί εναλλακτικούς και δημιουργικούς τρόπους προσέγγισης και έπειτα να δράσει ώστε να πετύχει.

Ας μη ξεχνάμε πως η δουλειά είναι ένας σκοπός και όχι το νόημα της ζωής!

Φλεγμονή: Τι είναι ακριβώς, τι αίτια και τι συμπτώματα έχει

Η φλεγμονή είναι μια διαδικασία κατά την οποία τα λευκά κύτταρα του αίματος παράγουν ουσίες που σκοπό έχουν να προστατεύσουν τον οργανισμό από κάποια μόλυνση και από «ξένα σώματα», όπως βακτηρίδια και ιούς.

Ωστόσο, σε ορισμένες ασθένειες, όπως η αρθρίτιδα, το ανοσοποιητικό σύστημα προκαλεί μια φλεγμονώδη αντίδραση, ακόμα και όταν δεν υπάρχουν ξένοι «εισβολείς». Σε αυτές τις ασθένειες, που ονομάζεται αυτοάνοσες ασθένειες, το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος προκαλεί βλάβη στους δικούς του ιστούς. Το σώμα αντιδρά σαν να έχουν μολυνθεί οι κανονικοί ιστοί.

Όταν συμβεί η φλεγμονή, χημικές ουσίες από τα λευκά κύτταρα του αίματος του σώματος απελευθερώνονται στο αίμα ή τους ιστούς που επηρεάζονται για να προστατεύσουν το σώμα σας από ξένες ουσίες. Αυτή η απελευθέρωση χημικών ουσιών αυξάνει τη ροή του αίματος στην περιοχή του τραυματισμού ή της μόλυνσης και μπορεί να οδηγήσει σε ερυθρότητα καιαυξημένη τοπική θερμότητα. Μερικές από τις ουσίες που αυτές που φτάνουν στους ιστούς, έχουν ως αποτέλεσμα τη διόγκωση/πρήξιμο των ιστών. Αυτή η προστατευτική διαδικασία μπορεί να διεγείρει τα νεύρα και να φέρει πόνο.

Ποιες ασθένειες σχετίζονται με τη φλεγμονή;

Κάποια, αλλά όχι όλα, είδη της αρθρίτιδας είναι αποτέλεσμα λανθάνουσας φλεγμονής. Η αρθρίτιδα είναι ένας γενικός όρος που περιγράφει τη φλεγμονή στις αρθρώσεις. Ορισμένοι τύποι αρθρίτιδας που σχετίζονται με φλεγμονή περιλαμβάνουν:

-Ρευματοειδή αρθρίτιδα

-Ψωριασική αρθρίτιδα

-Ουρική αρθρίτιδα

Άλλες επώδυνες καταστάσεις των αρθρώσεων και του μυοσκελετικού σσυστήματος που μπορεί να μην σχετίζονται με τη φλεγμονή περιλαμβάνουν την οστεοαρθρίτιδα, την ινομυαλγία, τη μυϊκή οσφυαλγία και τους μυϊκούς πόνους στον αυχένα.

Ποια είναι τα συμπτώματα της φλεγμονής;

Τα συμπτώματα της φλεγμονής περιλαμβάνουν:

-Ερυθρότητα

-Διογκωμένες αρθρώσεις, που μερικές φορές είναι ζεστές στην αφή

-Πόνο στις αρθρώσεις

-Δυσκαμψία των αρθρώσεων

-Απώλεια της λειτουργικότητας της άρθρωσης

Η φλεγμονή μπορεί επίσης να σχετίζεται και με ορισμένα γριππώδη συμπτώματα όπως:

-Πυρετός

-Ρίγη

-Κόπωση

-Πονοκέφαλοι

-Απώλεια της όρεξης

-Μυϊκή δυσκαμψία

Μπορεί φλεγμονή να επηρεάσει τα εσωτερικά όργανα;

Ναι. Η φλεγμονή μπορεί να επηρεάσει τα όργανα ως μέρος μιας αυτοάνοσης διαταραχής. Ο τύπος των συμπτωμάτων εξαρτάται από τα όργανα που επηρεάζονται. Για παράδειγμα:

-Η φλεγμονή της καρδιάς (μυοκαρδίτιδα), μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην αναπνοή ή κατακράτηση υγρών.

-Η φλεγμονή των μικρών σωλήνων που μεταφέρουν αέρα στους πνεύμονες μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην αναπνοή.

-Η φλεγμονή των νεφρών (νεφρίτιδα) μπορεί να προκαλέσει υψηλή αρτηριακή πίεση ή νεφρική ανεπάρκεια.

Ο πόνος μπορεί να μην είναι το πρωτεύον σύμπτωμα μιας φλεγμονώδους νόσου, αφού πολλά όργανα δεν έχουν πολλούς νευροδιαβιβαστές του πόνου.

Πηγή: onmed.gr

5 τρόποι για να μειώσετε τα «κακά» λιπαρά από τη διατροφή σας

Γράφει η Ειρήνη Χαρτερού, Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

Στο πλαίσιο μιας υγιεινής και ισορροπημένης διατροφής, η αντίληψη που έχει το ευρύ κοινό για τα λιπαρά είναι παρεξηγημένη. Αυτό συμβαίνει διότι θεωρείται ότι, για να ακολουθεί κάποιος υγιεινή διατροφή, χρειάζεται να απομακρύνει οτιδήποτε λιπαρό υπάρχει γύρω του. Δεν είναι όμως όλα τα λιπαρά τα ίδια.

Τα λιπαρά είναι συστατικά απαραίτητα και κάποια από αυτά είναι ωφέλιμα για τον οργανισμό, αφού:

• Αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας.
• Προμηθεύουν τον οργανισμό με τα απαραίτητα λιπαρά οξέα που δεν μπορεί ο ίδιος να συνθέσει (ω-6 και ω-3 λιπαρά οξέα), τα οποία εμπλέκονται σε δεκάδες μονοπάτια του μεταβολισμού.
• Βοηθούν στην απορρόφηση των βιταμινών Α, D, E και K.
• Παίζουν καθοριστικό ρόλο στη σωστή λειτουργία των κυττάρων και του νευρικού συστήματος.
• Είναι απαραίτητα για την υγεία των μαλλιών και του δέρματος.

Τα λιπαρά ανάλογα με την σύνθεσή τους χωρίζονται σε:

• Μονοακόρεστα
• Πολυακόρεστα
• Κορεσμένα
• Trans λιπαρά

Τα «καλά» λιπαρά είναι τα ακόρεστα λιπαρά οξέα (μονοακόρεστα, πολυακόρεστα). Αυτά επιδρούν ευεργετικά στα επίπεδα της χοληστερόλης του οργανισμού εφόσον αντικαταστήσουν τα κορεσμένα λιπαρά της διατροφής μας, αφού βοηθούν έτσι στη μείωση της «κακής» χοληστερίνης (LDL), ενώ ταυτόχρονα δρουν δυναμωτικά για την «καλή» χοληστερίνη (HDL). Επίσης, στα καλά λιπαρά ανήκουν και τα Ω-3 λιπαρά οξέα, απαραίτητα στον ανθρώπινο οργανισμό, καθώς δεν τα παράγει από μόνος του. Τα «καλά» λιπαρά βρίσκονται στα οστρακοειδή και στα μικρότερα ψάρια, όπως οι σαρδέλες, οι μαρίδες, ο γαύρος, η αθερίνα, ο μπακαλιάρος, η ρέγκα και οι γαρίδες, αλλά και στα μεγαλύτερα, όπως ο κολιός, ο αστακός, το σκουμπρί, ο τόνος και ο σολομός. Επίσης, στις φυτικές μαργαρίνες, στο ελαιόλαδο και στις ελιές, στο αβοκάντο, στους ξηρούς καρπούς (κάσιους, αμύγδαλα, φιστίκια), στο σουσάμι και στο ταχίνι.

Τα «κακά» λιπαρά είναι τα κορεσμένα και τα trans λιπαρά. Η πρόσληψη μεγάλων ποσοτήτων αυτών των λιπαρών αποτελεί μία από τις πιο συνηθισμένες αιτίες αύξησης της χοληστερόλης και τον κύριο παράγοντα που αυξάνει τον κίνδυνο για καρδιοπάθειες. Αυτά βρίσκονται σε μεγαλύτερες ποσότητες σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης, όπως το αγελαδινό/πρόβειο βούτυρο, το τυρί και το πλήρες σε λιπαρά γάλα. Επίσης, στο κατεργασμένο κρέας, όπως το μπέικον, τα αλλαντικά και τα λουκάνικα, καθώς επίσης και στα λιπαρά κρέατα, όπως το βοδινό, το αρνί και το γουρουνόπουλο. Τέλος, τα λίπη αυτά βρίσκονται σε τηγανητά και έτοιμα τρόφιμα, όπως είναι τα προϊόντα ζαχαροπλαστικής, τα αρτοπαρασκευάσματα, τα έτοιμα σνακς ή τα γεύματα των fast food (ταχυφαγείων).

Ας δούμε λοιπόν πέντε τρόπους που βοηθούν στη μείωση των «κακών» λιπαρών στη διατροφή μας και συνάμα στην αύξηση των ακόρεστων.

Προτιμήστε γαλακτοκομικά προϊόντα με χαμηλά λιπαρά και φυτικές μαργαρίνες, που φτιάχνονται ουσιαστικά από συνδυασμό φυτικών ελαίων αντί για αγελαδινό βούτυρο.

Περιορίστε την κατανάλωση κρέατος και αλλαντικών μέσα στην εβδομάδα. Σε ένα ισορροπημένο διαιτολόγιο, προτείνεται η κατανάλωση κόκκινου κρέατος μία φορά ανά 10 μέρες, ενώ το λευκό (κοτόπουλο), μία φορά την εβδομάδα. Όσον αφορά στα αλλαντικά και στα επεξεργασμένα κρέατα, καλό είναι να μην εντάσσονται στην καθημερινή σας διατροφή, διότι εκτός από «κακά» λιπαρά περιέχουν και αρκετό αλάτι, πλήθος συντηρητικών και άλλων πρόσθετων ουσιών.

Αυξήστε την κατανάλωση ψαριών. Τα ψάρια είναι πηγή καλών λιπαρών οξέων και για αυτόν το λόγο συστήνεται η κατανάλωσή τους 2 φορές την εβδομάδα.

Αυξήστε την κατανάλωση φρούτων, λαχανικών, ανάλατων ξηρών καρπών και δημητριακών ολικής άλεσης. Αυτές οι τροφές είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες, οι οποίες βοηθούν στο αίσθημα του κορεσμού. Επίσης οι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία που περιέχονται στα φρούτα και στα λαχανικά εμποδίζουν την απορρόφηση των «κακών» λιπαρών από τον οργανισμό. Οι ξηροί καρποί με τη σειρά τους είναι μια πολύ καλή πηγή φυτικών ινών και ω-3 λιπαρών οξέων.

Χρησιμοποιείτε ελαιόλαδο στο μαγείρεμα. Το ελαιόλαδο αποτελείται στο μεγαλύτερο ποσοστό του από μονοακόρεστα λιπαρά. Ένα πολύ σημαντικό του χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι αντέχει περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο λάδι σε υψηλές θερμοκρασίες, χωρίς αυτό να γίνει αιτία αύξησης των τηγανητών φαγητών. Για ακόμη πιο θρεπτική μαγειρική, προσπαθήστε να υιοθετήσετε τη συνήθεια της προσθήκης του ελαιολάδου προς το τέλος του μαγειρέματος, έτσι ώστε να μην καταστρέφεται κανένα θρεπτικό του συστατικό.

Σωτήρια για την καρδιά η μεσογειακή διατροφή μετά τα 40

Οι 40άρηδες που αλλάζουν διατροφικές συνήθειες και υιοθετούν τις… επιταγές της μεσογειακής διατροφής μειώνουν γρήγορα τον κίνδυνο εμφράγματος και εγκεφαλικού που διατρέχουν, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Επιστήμονες από τη Βρετανία παρακολούθησαν επί 12 εβδομάδες την πορεία της υγείας ομάδας 162 μη καπνιζόντων ανδρών και γυναικών, ηλικίας 40 έως 70 ετών, καταγράφοντας την αρτηριακή πίεση, την υγεία των αρτηριών, τα επίπεδα των λιπιδίων (χοληστερόλης, τριγλυκεριδίων) στο αίμα τους και το σωματικό τους βάρος.

Οι ερευνητές, χώρισαν τους εθελοντές τους σε ομάδες, η πρώτη εκ των οποίων ακολούθησε μία δυτικού τύπου διατροφή, πλούσια σε κορεσμένα λιπαρά (ζωικής προελεύσεως τρόφιμα), αλάτι και ζάχαρη, και φτωχή σε φρούτα, λαχανικά, όσπρια και ψάρια.

Η δεύτερη ομάδα ακολούθησε την μεσογειακή διατροφή, καταναλώνοντας άφθονα φυτικής προελεύσεως τρόφιμα, προϊόντα ολικής αλέσεως και ψάρι 1 φορά την εβδομάδα, και λιγοστά ζωικής προελεύσεως τρόφιμα, ζάχαρη και αλάτι.

Από τους εθελοντές της δεύτερης ομάδας ζητήθηκε επίσης να αντικαταστήσουν τα κέικ και τα μπισκότα με φρούτα και ξηρούς καρπούς, καθώς και τα άλλα μαγειρικά λίπη με ελαιόλαδο.

Στο τέλος των 12 εβδομάδων οι εθελοντές που είχαν ακολουθήσει την υγιεινή διατροφή είχαν σημαντική μείωση στην αρτηριακή πίεση, μέση μείωση στον καρδιακό παλμό κατά 1,8 κτύπους το λεπτό και μέση μείωση στα επίπεδα χοληστερόλης κατά 8%.

Είχαν επίσης χάσει κατά μέσον όρο 1,3 κιλά και η περίμετρος της μέσης τους είχε μειωθεί κατά 1,7 εκατοστά, ενώ οι εθελοντές που ακολούθησαν την δυτικού τύπου διατροφή είχαν πάρει 0,6 κιλά και δεν είχαν διαφορά στην περίμετρο της μέσης τους.

Οι αλλαγές που παρατηρήθηκαν σημαίνουν πως οι άντρες και οι γυναίκες που τρέφονταν μεσογειακά, είχαν κατορθώσει μέσα σε 12 εβδομάδες να μειώσουν κατά το ένα τρίτο τον κίνδυνο να υποστούν έμφραγμα ή εγκεφαλικό, γράφουν οι ερευνητές στην «Αμερικανική Επιθεώρηση Κλινικής Διατροφής» (AJCN).

«Τα ευρήματά μας αφορούν μεσήλικες και ηλικιωμένους, δίχως γνωστά υποκείμενα χρόνια προβλήματα υγείας», δήλωσε ο δρ Τομ Σάντερς, καθηγητής Διατροφής & Διαιτητικής στο King’s College του Λονδίνου (KCL).

«Αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι τα περισσότερα εμφράγματα και εγκεφαλικά παρατηρούνται σε ανθρώπους οι οποίοι νομίζουν ότι είναι υγιείς και δεν έχουν αναγνωριστεί ως υψηλού κινδύνου».